س - شخصى روستائى در موقع حيات خود جزئى آب و ملك و خانهء گلى و اثاث خانه‌اى كه داشته و با آنها زندگى ميكرده صلح شرعى نموده به دو پسر عيال خود و در ضمن عقد ، شرط كرده ، مادام كه زنده است از منافع آن استفاده نمايد اكنون دختر متوفّى از تركهء مورد مصالحه ادّعاى ارث مينمايد آيا شرعا حق دارد يا خير ؟ ج - در فرض سئوال اگر منظور از شرط ، اين باشد كه منافع آن ما دامى كه زنده هست مال خودش باشد اين صلح صحيح است و بعد از موت او مال مصالح لهم است و امّا اگر مقصود اين است كه مادامى كه زنده است مورد صلح ، بملك خودش باقى باشد اين صلح باطل است و در نزاع موضوعى مرافعهء شرعيه لازم است « 1 » . س - آيا مهريّهء زن مقدم بر سائر ديون است يا خير حكمش چيست ؟ ج - مهريّهء زن از ديون محسوب است و بايد با غرماء ، تركه را حسب السهم تقسيم نمايند « 2 » . احكام دعوى س - شخصى از دنيا رفته و مالى از خود باقى گذاشته و ورثه او اولاد و زوجه و مادرش ميباشند ، زوجهء شخص متوفّى اظهار مىكند كه زوج به اين تعبير گفته كه ته خانمان را به تو بخشيدم و وصيّت‌نامه يا وصيّت

--> ( 1 ) . مجمع المسائل جلد سوّم . ( 2 ) . مجمع المسائل جلد دوم ص 182 .